Rasıh Reşat: Gençler Gitmesin Diye…

Londra - Bu seçimde ilk kez oy kullanacak 2008 doğumlu gençler, ülkede bir gelecek kurup kuramayacaklarını sorguluyor. Bu nedenle Başbakan Ünal Üstel’in açıkladığı 10 maddelik gençlik destek paketini önemli buluyorum.
Paket; ilk araba ve konut edinmekten iş bulmaya, evlilikten üniversite eğitimine ve teknolojiye erişime kadar gençlerin gündelik sorunlarına dönük, uygulanabilir öneriler içeriyor. Doğru kaynak, düzenleme ve kararlılıkla bunların önemli bölümü hayata geçirilebilir.
Elbette bunlar beyin göçünü tek başına durdurmaz. Gençler yalnızca ekonomik destek değil; liyakat, fırsat eşitliği ve eğitimlerinin karşılığını alabilecekleri bir çalışma düzeni istiyor. Yine de bu paket, sorunlarını siyasetin merkezine taşıyabilecek önemli bir adım olabilir.
Bir başbakanın gençlere “Geleceğiniz için bunları yapacağım” demesi umut vericidir. Çünkü KKTC siyaseti çok çok uzun zamandır gençleri görmezden gelen bir yapıda kalmaya ısrar etmiş, onların zerre kadar ilgilerini çekmeyen Kıbrıs sorunu gibi konularla siyasetlerini şekillendirmişler.  
Ben bu etkinliğe katılamadım; çünkü Londra’da, üniversiteyi bitiren kızımın mezuniyetindeyim. Kızım, en azından şimdilik, ülkesine dönmeyi düşünmüyor.
Mezuniyet büyük bir gurur anı olsa da asıl sorular diplomadan sonra başlıyor: Nerede çalışacağım, geçinebilecek miyim, ev ve aile kurabilecek miyim? Kıbrıslı Türk gençler için bunlara bir soru daha ekleniyor:Ülkeme dönecek miyim?
Anne babalar yıllarca çocuklarının eğitimi için emek veriyor; sonunda gururla diplomalarını almalarını izliyor ama onları ülkelerine dönmeye ikna edecek güçlü nedenler gösteremiyor. Bir baba olarak Londra’da hissettiklerimle Ünal Üstel’in Lefkoşa’da gençlere verdiği mesaj tam burada buluşuyor.
Gençlerin ülkede kalması ya da geri dönmesi yalnızca duygusal değil; ekonomik, sosyal ve siyasi bir meseledir. Memleket sevgisi yetmez. Onlara yaşayabilecekleri, üretebilecekleri ve emeklerinin karşılığını alabilecekleri bir düzen sunmak gerekir.
Üstel’in paketi bu düzeni tek başına kurmaz; fakat gençlerin gerçek sorunlarını gündemin merkezine taşıması bakımından değerlidir. Şimdi asıl mesele, verilen sözlerin seçim meydanlarında kalıp kalmayacağıdır.
6 Aralık’ta sandığa gidecek gençler geçmiş tartışmalardan çok kendi gelecekleriyle ilgileniyor. Siyasi partiler de onlara yalnızca seçmen değil, ülkenin geleceğini belirleyecek insanlar olarak bakmalı.
Bugün kızımın başarısıyla gurur duyarken geleceğini ülkesinde görmemesinin burukluğunu da yaşayacağım.
Dilerim bir gün çocuklarımızı dünyaya göndermekle değil, dünyada yetişen çocuklarımızı ülkelerine geri döndürebilmekle de gurur duyarız.